Programmavoorstellen
Vrouwelijke componistenHoewel vrouwen steeds meer vertegenwoordigd zijn onder componisten, blijft hun aandeel in programma's vaak nog achter. Dat dat niet terecht is bewijst dit programma met muziek van vrouwen uit de vorige en huidige eeuw. Bijzonder is het stuk van de afro-amerikaanse Florence Price dat pas in 2023 werd herontdekt en toen ook uitgegeven. Alice Ping Yee Ho zet met bijzondere effecten in 'The mysterious boot' een sprookjesachtige sfeer neer. Libby Larsen's vier barn dances zijn elk gebaseerd zijn op een bepaalde danspas uit cowboy dansen. Elisabeth Lutyens schrijft streng gestructureerde en tegelijk expressieve muziek, wat goed te horen is in haar Fantasie Trio. Anja van Dooren schreef Dromen en dansen voor een programma met dat thema dat we in 2016 speelden.
Het titelstuk van dit programma is geschreven door Lenny Sayers, een Engelse klarinettist en componist. In de toelichting schrijft hij dat elk van de vier delen een verhaal vertellen, maar dat het aan de luisteraar is om te bedenken waar die verhalen over gaan. Muziek kan op deze manier de verbeelding prikkelen. Lenny Sayers laat de luisteraar hierin vrij, anderen gebruiken suggestieve titels. De toonzetting van de sprookjes door Ravel is heel beeldend, dromerig in Doornroosje, oosters in het verhaal van de keizerin en je hoort de vogels de kruimels oppikken in Klein Duimpje. Murray Gross verbeeldt in 'Las calles de Buenos Aires' sfeer en straatgeluiden, en Alice Ping Yee Ho zet met bijzondere effecten in 'The mysterious boot' een sprookjesachtige sfeer neer. Carlos Michans bedenkt de titels van zijn stukken vaak pas na compositie, met de bedoeling om de uitvoerders een karakter mee te geven dat ze bij hun interpretatie kunnen gebruiken. Hij schreef Trimurti speciaal voor Kokako.
Het was voor ons een bijzondere ontdekking dat Messiaen het geluid van de Kokako gebruikt heeft. Hij verwerkte dit in zijn Concert a Quatre. Van een aantal delen uit dit werk maakten we een bewerking voor ons trio. Het is een echt Messiaen stuk, met naast de Kokako nog allerlei andere vogels. The theatre of air van Hillary Tann is oorspronkelijk voor fluit, cello en piano, maar een aantal delen zijn ook goed met basklarinet te doen. In het stuk van Robert Carl droomt de kat in het eerste deel van de vogels, die in het tweede deel volop te horen zijn. De kat in het stuk van Anja van Dooren gaat echt op jacht, verklankt in Prokofiev achtige muziek. Eén van de bijzondere vogels in de Beautiful birds van Gerard Brophy is de liervogel, een vogel die allerlei geluiden na kan doen. Daarnaast portretteert Brophy de statige flamingo.